słowa na wiatr

poezja

wiosennie

 

dzieci na chrzcinach.jpg

 

Nagie konary, suche badyle

pobladłe z zimna, wiatr dymem otula,

 

a już woń gnoju, klangor żurawi,

miesza się z warkotem traktorów.

 

Zanoszą się ćwierkiem bure wróble

nad ostrożnym przebiśniegiem.

 

Brzemienne kozy czekają na rozwiązanie

życiowego zadania.

 

Napełnia się wiosenny róg Amaltei